Høst cz. 1

Już prawie tu jest.

Chowa się za krzakiem przygryzając wargę.

Nieznacznie daje osobie znać.

Delikatnie głaszcze po włosach.

Delikatnie otula chłodem.

Wita sennym Słońcem i radosnym Księżycem.

Dni są chłodniejsze, bardziej aksamitne.

Noce są zmysłowe, bardziej namiętne.

Wbrew pozorom nie ma smutku.

Są ciepłe barwy.

Esencja smaków i zapachów.

Rozproszone światło otula drzewa, trawę, budynki i ludzi.

Jest piękna.

Jest zmysłowa.

Jest barwna.

Jest łagodna.

Jej łzy czyszczą ulice z niepotrzebnych smutków.

Ludzie są bardziej bliżej siebie.

Dzięki niej wszystko łagodnieje.

Rysy twarzy, cienie budynków.

Tylko ona potrafi ukołysać do snu.

Jej cichy szept uspokaja.

Jej magia zmienia wszystko.